naar top
Menu
Logo Print
28/05/2018 - JAN DE NAEYER

“WE HEBBEN SOMS WOORDEN, MAAR TREKKEN FINAAL WEL AAN HETZELFDE ZEEL"

DRIE BROERS EN DRIE ZUSSEN AAN DE SLAG IN ZELFDE GRONDWERKBEDRIJF

Het Bornemse Vanigro staat voor Van Nieuwenhuyse Grondwerken en is al vijftien jaar gespecialiseerd in allerlei grondwerken, van funderingswerken over rioleringswerken tot sloopwerken en containerverhuur, alsook omgevingsaanleg en totaalprojecten. Uniek aan deze onderneming is niet dat ze geleid wordt door een echtpaar; wel dat ook de twee broers van zaakvoerder David Van Nieuwenhuyse én de twee zussen van zijn echtgenote Nathalie De Boever er werkzaam zijn. De scheiding werk-privé was dus niet altijd duidelijk te maken, maar uiteindelijk werd de gulden middenweg gevonden.

David Van Nieuwenhuyse en Nathalie De Boever

VANIGRO IS ...

  • Algemene grond- en afbraakwerken
  • Containerdienst

David Van Nieuwenhuyse en Nathalie De Boever

IN CIJFERS

  • opgericht als eenmanszaak in 2003, bvba sinds 2009
  • 13 werknemers werkzaam in 4 ploegen
  • klanten: 50% bedrijven, 45% particulieren, 5% overheid
personeelszaken regelen

Voor het regelen van personeelszaken deed Vanigro een beroep op een sociaal secretariaat. “Onze eerste werknemer was mijn broer," zegt Van Nieuwenhuyse, “dus wilden we dat alles perfect geregeld was"

ZELFSTANDIG UIT PASSIE

Vijftien jaar geleden beslisten David Van Nieuwenhuyse en zijn vrouw Nathalie De Boever om samen een grondwerkbedrijf te starten. “Tot dan was ik werkzaam bij Jan De Nul," vertelt Van Nieuwenhuyse, “wat een enorm verrijkende leerschool was. Ook mijn vader zat toen nog als loontrekkende in de sector. Mijn twee broers en ik hebben dus nooit anders gezien omdat vader zijn passie op ons overbracht. Stilaan kwam echter het besef dat ik me in een bedrijf soms geremd voelde door mijn collega's. Sommige dingen wou ik per se nog afwerken, terwijl zij dat lieten liggen tot de volgende werkdag. Ik ervoer de passie minder bij hen dan bij mezelf. En dat wrong. Vandaar de beslissing om op eigen houtje te beginnen."

Orderportefeuille van twee dagen

Het echtpaar beschrijft goed hoe precair de financiële situatie op een gegeven moment wel was. Met diverse slapeloze nachten tot gevolg.

“We hadden net een klein huisje gekocht dat we nog volop aan het verbouwen waren. Onze financiële situatie was dus zeker niet van die aard dat we ons zware investeringen konden veroorloven, en net die waren nodig in onze branche."

“Toch zijn we met de bank gaan praten en gelukkig vonden we een bankdirecteur die in ons geloofde. Daardoor konden we een terreinwagen met aanhangwagen en een oud klein kraantje kopen. Vóór die aankoop had ik een orderportefeuille van welgeteld twee dagen. Om maar te zeggen dat het een verre van evidente keuze was.

Aanvankelijk was het de bedoeling om de zelfstandige activiteit in bijberoep te doen, maar dat heeft amper twee weken geduurd. De eerste werkmaand was al snel volgepland en die bal is nooit gestopt met rollen."

Zeven dagen per week

In de beginjaren aanvaardde het koppel om het even welk werk dat hun werd voorgeschoteld. “Dat waren vooral kleine werkjes", herinnert Van Nieuwenhuyse zich. “Opritten en terrassen, of alles waar andere aannemers hun neus voor ophaalden, nam ik er wel bij. Een tweetal jaar was ik de enige werknemer. Mijn vrouw bleef haar beroep houden en nam er na haar uren de administratie bij. We werkten zeven dagen per week."

WERK VS. PRIVE

Op een gegeven moment was de situatie echter onhoudbaar en waren er bijkomende werkkrachten nodig. “Mijn broers hadden altijd al gezegd dat ze bereid waren om voor het bedrijf te komen werken, eenmaal er voldoende werk op de plank lag", aldus Van Nieuwenhuyse. “De passie was er ook bij hen al van jongs af aan. We waren als kind altijd bezig in het werkhuis en spurtten naar de voortuin, zodra er een tractor in de straat passeerde."

“Op familiefeestjes werd over quasi niks anders gesproken dan over graafmachines en projecten", vult De Boever aan. “Intussen zijn alle broers getrouwd en de wederhelften hebben ervoor gezorgd dat de familietijd echt voor de familie is en geen alternatieve vergaderingen worden."

vrachtwagen legen

Broer wordt werknemer en buurman

“Het aanwerven van personeel was een gigantische stap voor onze onderneming", herinnert Van Nieuwenhuyse zich. “We hebben ons daarbij wegwijs laten maken door een sociaal secretariaat."

“Een reden te meer om ons goed voor te bereiden was het feit dat de eerste werknemer mijn eigen broer Bart was. Dan wil je dat alles perfect geregeld is. En dat was het ook. Het werk stroomde binnen en we werkten samen zoals we in onze jeugd hadden gedaan.

Het nadeel was wel dat hij steevast van Kluisbergen naar Bornem moest pendelen. Dat hield hij twee jaar vol, totdat we hem erop betrapten in zijn wagen te slapen. Toen heeft hij samen met zijn vrouw beslist om naar de streek rond Bornem te verhuizen. Hij is ondertussen zelfs mijn buurman geworden.

Enkele maanden later heb ik ook mijn andere broer Toby aangeworven. Met ons drieën zijn we er vol voor gegaan. En aangezien de broers op waren, zijn we daarna op de arbeidsmarkt beginnen te rekruteren. Inmiddels werken we met vier vaste ploegen onder leiding van Bart en Toby, aangevuld met Kevin, onze eerste werknemer die geen broer was."

Drie broers, drie zussen

Bij Vanigro zijn er echter niet alleen drie broers aan de slag. Medezaakvoerder Nathalie De Boever werkt er eveneens samen met haar twee zussen. “Het was al langer duidelijk dat het onmogelijk zou worden om de papierwinkel nog na de uren te doen. Zeker toen we kinderen kregen, was dat niet meer te combineren. Tijdens mijn bevallingsverlof heb ik nog school gelopen om mijn vervoersvergunning te behalen, zodat we onze containers konden gaan verhuren aan mensen die verbouwen, of zodat we ook transport van bulkgoederen of machines voor derden mochten verzorgen."

“We overwogen al een tijdje om Nathalies job op te zeggen," zegt Van Nieuwenhuyse, “maar we durfden niet. Kort daarop werd haar contract door veranderingen binnen haar bedrijf echter beëindigd. Voor ons was dat een mooie kans, al gaf het opnieuw aanleiding tot hoofdbrekens. Haar loon was immers het enige waarvan we zeker waren."

Meningsverschillen

“We krijgen dikwijls de vraag hoe we het kunnen uithouden zonder elkaar constant in de haren te vliegen", vervolgt Van Nieuwenhuyse. “Belangrijk op dat vlak is dat geen enkele van onze familieleden geld geïnvesteerd heeft in Vanigro. Zij zijn net als elke andere werknemer in dienst.

De reden is dat we willen vermijden dat zij zich de zorgen moeten maken die wij ons soms maken. Zij kunnen zich helemaal focussen op de perfecte uitvoering van hun taken op de werf. Dat maakt de zaken eenvoudiger."

“Als er al eens woorden zijn," vervolgt Van Nieuwenhuyse, “dan is dat vooral tussen mij en mijn broers. We hebben soms verschillende meningen of visies. Logisch, we hebben alle drie heel verschillende karakters. We delen echter wel eenzelfde doel en passie, namelijk de werken steeds zo goed mogelijk uitvoeren.

Wat de drie zussen betreft: zij zijn zes handen op één buik. Het is mooi om te zien hoe zij samenwerken, en ondertussen zijn ze net zozeer onmisbare 'trekkers' binnen de firma geworden."

NEGEN JAAR WACHTEN OP KMO-GROND

Het vinden van een geschikte locatie was voor Vanigro geen evident verhaal.

“Aanvankelijk was alles gecentraliseerd bij ons thuis. Na lang aarzelen kochten we twee naastliggende kavels, maar zeker na de opstart van de containerverhuur werd ook die ruimte snel te klein.

Negen lange jaren hebben we bij de gemeente op een lijst gestaan voor de aankoop van kmo-grond die aangesneden zou worden. Alleen is dat er nooit van gekomen. Tijdens een netwerkevent van KMO Bornem raadde de burgemeester ons dan aan om een kijkje te nemen in de meubelzaak van de familie Spiessens, die ermee ophield. Het pand en de grond bleken voorlopig voldoende groot, dus verhuisden we anderhalf jaar geleden naar de Puursesteenweg. Ook dat was trouwens nog even spannend. De aankoop van het pand was namelijk een zeer grote investering voor ons kleine bedrijf. We staken er bovendien heel wat opgespaard vermogen van de zaak in. En net op dat moment werden we geconfronteerd met enkele grote faillissementen bij klanten. Na opnieuw veel slapeloze nachten en met gebundelde krachten hebben we gelukkig ook die periode doorgesparteld."

funderingswerken
Bij Vanigro wordt er gewerkt in vier ploegen, elk met een eigen specialiteit: funderingswerken, omgevingsaanleg, sloop- en metselwerken, en algemene afwerking

PERSONEEL ALS GROOTSTE KAPITAAL

Vier ploegen, vier specialiteiten

Vanigro is gespecialiseerd in alle mogelijke werken die zich in de grond afspelen.

“Onze vier ploegen hebben allemaal hun eigen specialiteit. De ploeg van Bart is verantwoordelijk voor de funderingswerken in de woning- en industriebouw, alsook betonkelders. Daar horen ook de berlinerwanden, rioleringswerken en onderschoeiingswerken bij. Toby staat met zijn team in voor de tuin- en omgevingsaanleg, parkings in diverse materialen, infiltratiesystemen, regentanks, buffersystemen enzovoort, aangevuld met sloopwerken. Kevins ploeg is dan weer gespecialiseerd in strip-, sloop-, en metselwerken. Kevin is immers een metselaar van opleiding. Je zou ervan versteld staan hoeveel er in onze sector gemetseld moet worden. Daarnaast is er nog een ploeg van onderaannemers gespecialiseerd in het plaatsen van natuursteen, algemene afwerking en buitenaanleg. Ook mogen we niet vergeten dat onze chauffeurs alle ploegen voorzien in de aan- en afvoer van materiaal. Voor Nathalie verzorgen zij tevens de levering en ophaling van de containers bij klanten."

“Op dit moment stelt Vanigro dertien personen tewerk. Midden mei begint een vrouwelijke bouwvakster een ibo-opleiding in onze firma. Het is verre van eenvoudig om de gepaste werkkrachten te vinden, maar mensen die handen aan hun lijf hebben en dezelfde drive bezitten als wij, zijn welkom. We zullen er alle moeite voor doen om hun het vak aan te leren. Ook dat zijn voor ons belangrijke investeringen. Maar we blijven constant en proactief op zoek. Het heeft immers geen zin om pas op zoek te gaan wanneer de nood echt hoog is, want dan kom je hopeloos te laat. Zodra er hier een spontane sollicitatie binnenwaait, gaan we die grondig bekijken."

De juiste drive

“Ons personeel is ons grootste kapitaal", beseft De Boever. “Ons financiële plan is gebaseerd op omzet en rentabiliteit. Daarvoor heb je de juiste werkkrachten nodig. Alleen red je het niet."

sloopwerken
“Vlaanderen raakt stilaan volgebouwd en er is dus een stijgende vraag naar sloopwerken. Wij hebben daar in de loop der jaren sterk op ingezet”

STIJGENDE VRAAG NAAR SLOOPWERKEN

Een van de opmerkelijke tendensen in de sector is volgens Van Nieuwenhuyse de stijgende vraag naar sloopwerken. “Vlaanderen raakt stilaan volgebouwd. Het gevolg - mede door de aangekondigde betonstop - is dat er gebouwen gesloopt moeten worden om nieuwe te kunnen optrekken. Wij hebben daar in de loop der jaren, naast onze grondwerken, enorm op ingezet. Want enkel dankzij een spreiding van de activiteiten kan je een eventuele terugval in een bepaalde niche opvangen. Dat is dan ook ons sterke punt."

LOKAAL VERANKERDE ONDERNEMING

Wat de toekomst betreft, beschikken Van Nieuwenhuyse en De Boever niet over een duidelijk afgebakend doel; wel over een visie. “Had men mij vijftien jaar geleden gezegd dat ik nu, samen met mijn echtgenote, aan het hoofd zou staan van een kmo, dan had ik dat waarschijnlijk nooit geloofd. Ik wou gewoon als zelfstandige mijn werken naar beste vermogen uitvoeren. Maar kijk waar we nu staan, en dat door hard te werken en onze klanten goed te verzorgen. Dat is wat we in de toekomst willen blijven doen."

“Wij willen een sterke, lokaal verankerde onderneming worden met een gezond bedrijf en tevreden klanten", besluit Van Nieuwenhuyse. “Daarnaast willen wij deze voormalige meubelzaak omvormen tot een fris en modern kantoorgebouw met bijbehorende opslag- en werkruimte. Hiernaast plannen we zelfs een toonzaal, zodat we klanten op een aangename manier kunnen ontvangen en hen bepaalde materialen echt kunnen tonen. We willen van dit gebouw een referentie maken, zodat potentiële klanten meteen zin krijgen om hun project aan ons toe te vertrouwen.

Wat de verre toekomst betreft ... we hebben twee zonen. Wie weet krijgen ook zij de microbe te pakken en dan wil ik hen een bloeiend bedrijf achterlaten. Maar zover zijn we natuurlijk nog niet."